در قرن بیست و ششم، ساکنان آرمان‌شهر فردیت خود را از دست داده‌اند و با شماره شناخته می‌شوند. آن‌ها در خانه‌های شیشه‌ای زندگی می‌کنند که به پلیس سیاسی، موسوم به «نگهبانان»، اجازه می‌دهد به راحتی آن‌ها را زیر نظر داشته باشند. همه آن‌ها لباس‌های متحدالشکل می‌پوشند و معمولا یکدیگر را با شماره صدا می‌زنند. آن‌ها از غذاهای مصنوعی تغذیه می‌کنند و در ساعت استراحت، چهار نفره در یک صف با سرود «حکومت واحد» که از بلندگوها پخش می‌شود رژه می‌روند. از آنجا که آن‌ها اجازه دارند در ساعت خاصی (معروف به ساعت رابطه جنسی) پرده‌های خانه‌های شیشه‌ای خود را بکشند. در رأس حکومت واحد شخصی به نام «ولی‌نعمت» قرار دارد که هر سال با رای تقریبا اتفاق آرا توسط کل جمعیت ابقا می‌شود. اصل راهنمای این حکومت این است که خوشبختی و آزادی با هم ناسازگارند.

فیلم داستان شخصیتی ضد قهرمان را که از جامعه گریزان بوده و در لبه اخلاقیات زندگی می کند را دنبال می کند...